نمىتواند پيش‌بينى كند ، براى نماز ظهر و عصر يك وضو مىگيرد ، با يك اذان و دو اقامه ، آنها را ادا مىكند . همچنين نماز مغرب و عشا را . ولى اگر در ميان آنها فاصله بيندازد ، براى هر يكى يك وضو بگيرد براى ديگر نمازهاى واجبى يا مستحبّى كه وقت آنها تنگ باشد ، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد . ( مسأله 111 ) كسى كه نمىتواند غائط خود را كنترل كند و فرصتى پيش نمىآيد كه وضو بگيرد و قسمتى از نماز را با طهارت بخواند ، بايد براى هر نمازى يك وضو بگيرد . ( مسأله 112 ) كسانى كه به يكى از اين دو بيمارى مبتلا هستند ، بايد در حدّ توان ، از سرايت كردن نجاست به بدن و لباس خود جلوگيرى كنند . ( مسأله 113 ) كسى كه مبتلا به سلس البول يا غائط است ، لازم است با آويختن كيسه و قرار دادن پنبه و امثال آن ، از سرايت آن جلوگيرى كند و زنان مستحاضه نيز با بستن پارچه‌اى به خود ، از سرايت كردن آن جلوگيرى كنند و بنابر احتياطواجب بايد براى هر نمازى خود را تطهير كنند ، ولى هنگامى كه دو نماز را با يك وضو جمع مىكنند ، يك بار تطهير براى دو نماز كافى است . احكام غسل جنابت جنابت به دو شكل روى مىدهد : 1 - بيرون آمدن منى از مرد ، در خواب يا بيدارى . 2 - رابطه جنسى ، اگر چه منى هم بيرون نيايد . ( مسأله 114 ) اگر ذرّات منى در مجرا باقى مانده باشد و پس از غسل از او بيرون آيد ، باز هم حكم جنابت بر او عارض مىشود . ( مسأله 115 ) اگر در خواب يا بيدارى از زنان منى بيرون بيايد ، بنابر احتياط واجب بايد بدن و لباسش را تطهير كند ، سپس غسل كند و براى نماز وضو هم بگيرد .